^{استرس هم قند خون را بالا مي برد:}

^{متاسفانه شيوع ديابت به ويژه ديابت نوع 2 طي دهه اخير افزايش قابل توجهي يافته است.}

^{تحقيقات گذشته نشان داده بود كه شيوه زندگي ناسالم، اعم از تغذيه ناصحيح و عدم تحرك بدني، از طريق بروز چاقي باعث افزايش استعداد ابتلا به بيماري ديابت نوع 2 مي‌شود.}

^{اگرچه چاقي به‌طور كلي باعث افزايش خطر ابتلا به ديابت مي‌گردد، ولي اهميت چاقي شكمي، در اين زمينه بيشتر است.}

^{اما نكته جالب توجه آن است كه تحقيقات جديد نشان داده است، تجمع بيش از حد چربي در ناحيه شكم به همراه استرس بيش از حد (كه از ارمغان‌هاي زندگي امروزي است)، مي‌تواند امكان بروز ديابت نوع 2 را در افراد با‌استعداد بالاي ابتلا به ديابت افزايش دهد.}

^{طي سال‌هاي گذشته توجه زيادي به نقش چاقي در ابتلا به ديابت نوع 2 صورت گرفته است، ولي محققان بر اين باورند كه استرس ممكن است نقشي همانند چاقي، در افزايش خطر ابتلا به ديابت در جمعيت با خطر بالا داشته باشد.}

^{در مطالعه‌اي كه اخيرا بر روي 62 زن آمريكايي - آفريقايي غيرديابتي سالم انجام گرفت، حجم چربي شكمي اندازه‌گيري شد.}

^{علاوه بر آن از افراد مورد مطالعه تست ارزيابي واكنش به استرس به عمل آمد و اندازه‌گيري قند و ميزان آدرنالين خون در واكنش به استرس نيز انجام گرفت.}

^{همان‌طور كه مي‌دانيم ميزان قند خون بيش از حد طبيعي در حالت ناشتا، به عنوان يك عامل خطر اساسي در بروز ديابت و نيز بيماري هاي قلبي و عروقي شناخته شده است.}

^{نتايج اين مطالعه نشان داد كه زنان با تجمع بيش از حد بافت چربي در ناحيه شكم، داراي ميزان بالاي آدرنالين خون و قند خون بالا در هنگام تست استرس و نيز در حالت ناشتا بودند.}

^{از طرف ديگر نتايج اين مطالعه حاكي از آن بود كه در نقطه مقابل، زنان با چربي شكمي كم و سطح استرس زياد و نيز زنان با چربي شكمي زياد و استرس كم، سطح قند خون طبيعي داشتند.}

^{تئوري كه در رابطه با نقش استرس در افزايش خطر ابتلا به ديابت مي‌توان مطرح نمود، آن است كه افزايش سطح خوني هورمون آدرنالين در پاسخ به استرس، باعث تحريك شكسته شدن چربي و ايجاد اسيد چرب آزاد مي‌گردد.}

^{اسيدهاي چرب آزاد با گلوكز در سطح سلولي به عنوان سوخت بدن رقابت مي كنند كه نتيجه آن پيروزي اسيدهاي چرب و بالا‌ رفتن گلوكز (قند) خون است، البته اين كه چه ميزان استرس در بروز ديابت موثر مي‌باشد، مطالعات بيشتري را مي‌طلبد.}

 ^{نکته عملی:}

^{زندگي شهرنشيني كه همراه با تغذيه ناسالم و عدم تحرك بدني است، باعث شيوع چاقي و به ويژه چاقي شكمي شده است كه اين‌ها از عوامل خطر اصلي در ابتلاي به ديابت نوع‌ 2 مي‌باشند.}

^{علاوه بر اين استرس زياد، به ويژه در افراد مبتلا به چاقي شكمي، استعداد ابتلاي به ديابت را بيش از پيش مي‌نمايد، لذا توجه به كنترل و كاهش استرس به همراه كاهش چاقي شكمي مي‌تواند نقش اساسي در پيشگيري از بروز ديابت در افراد با خطر بالاي ابتلا به ديابت داشته باشد.}

 ^{برگرفته از سایت ایرانیان انگلستان}